Drodzy młodzi wokaliści, szanowni Rodzice! Dziś ostatnie spotkanie zdalne. Kończymy ten, jakże nietypowy, rok pracy koła VOCE z nadzieją na spotkanie po wakacjach już wreszcie w naszej sali muzycznej.
Dziękujemy za wspólne śpiewanie na żywo i w wirtualnej przestrzeni.
Zanim epidemia zamknęła nas w domach zdążyliśmy jeszcze kolędować na koncercie "Witaj Gwiazdko złota",zaśpiewać piękny Koncert Walentynkowy, zrobić profesjonalne nagrania, a dziewczyny z zespołu Mini Voceoraz Emilka jako solistka  zdobyły wyróżnienia na XII Regionalnym Konkursie Piosenki Dziecięcej "Śpiewać każdy może" w Knurowie.
Mieliśmy jeszcze wiele planów, ale... nadszedł czas domowego śpiewania.
Dziękujemy wszystkim, którzy aktywnie włączyli się w nasze zabawy, przesyłali nagrania, głosowali na listę przebojów.
Przyjdzie czas na osobiste gratulacje, ale już dziś chcemy wyróżnić osoby, które w naszych zajęciach zdalnych zdobyły największą ilość punktów.
Są to: Maja, dwie Zuzie, Amelia i Ksawery. Brawa i gratulacje! :)
Bardzo dziękujemy Rodzicom za życzliwy kontakt i pomoc w zdalnym śpiewaniu i nagraniach. Bez Państwa nic by się nie udało!
 
A na wakacje piosenka Majki Jeżowskiej "Idą wakacje"
 
Muzycznie pozdrawiamy i do zobaczenia!
Joanna Wojnowska i Robert Gajgier

Grupy teatralne

W świecie zdominowanym przez obraz, w cień odchodzą pewne formy wyrazu, których tworzywo stanowi dźwięk. Jedną z takich form jest radiowy teatr wyobraźni czyli słuchowisko wykorzystujące przede wszystkim głos ludzki, oraz efekty akustyczne i muzykę. Na początku teatr radiowy nazywano widowiskami dźwiękowymi. Dzisiaj dokładnie nie wiadomo, kto pierwszy użył słowa słuchowisko. Prawdopodobnie był to Witold Hulewicz, a miało to miejsce w drugiej połowie lat 20-tych XX wieku. Nawiązywało ono do słowa widowisko.

Początki transmisji radiowych sztuk teatralnych sięgają roku 1881, kiedy to francuski inżynier Klemens Ader opatentował „Ulepszone Urządzenie Telefoniczne dla Teatru”, co pozwoliło słuchać sztuk teatralnych w pomieszczeniach odległych od sceny nawet o kilkaset metrów.

Dziś już jest niemożliwe stwierdzenie, która ze sztuk radiowych była pierwszym słuchowiskiem.

Historia polskich słuchowisk rozpoczyna się 29 listopada 1925 roku. Tego dnia na antenie rozgłośni Polskiego Towarzystwa Radiotechnicznego wyemitowana została na żywo "Warszawianka". Była to adaptacja sztuki Stanisława Wyspiańskiego, a przygotował ją Alojzy Kaszyna. "Warszawianka" realizowana była w studiu radiowym, ale początkowy okres historii słuchowisk zajmują transmisje ze spektakli teatralnych. Później spektakle te przeniesiono do studia i wzbogacono o rolę narratora, który pomagał słuchaczom w pełnym odbiorze fabuły.

Dziś coraz rzadziej lub wcale nie słuchamy słuchowisk radiowych. A szkoda, bo to wyjątkowa furtka do świata wyobraźni….

Korba

Jak walczyć z chandrą? O tym dowiecie się ze słuchowiska autorstwa Danuty Parlak – historii ponurego dnia w pewnym pałacu, do którego przybywa nieproszony gość, który sprawił, że wszyscy, na czele z monarszą parą, popadli w marazm i melancholię. 

„Bura Gbura” tu:

Pracownia

Młodszych słuchaczy zapraszam na serię 10 mini słuchowisk prezentujących 10 odrębnych współczesnych historii inspirowanych postaciami z mitologii greckiej tu:

Rampa

Dla starszych uczestników mam dwie propozycje:

„Krzywicka/Krew” tu:

Słuchowisko ukazujące sylwetkę Ireny Krzywickiej, polskiej pisarki i skandalistki, a jednocześnie przejmująca opowieść o kobietach w różnych rolach, poddanych wielu wpływom – rodziny, religii, historii i polityki, które walczą o swoją tożsamość i podmiotowość nie ulegając stereotypom.

„Dziesięć pięter” tu:

Tragiczne zdarzenie z życia wzięte jako pretekst do stworzenia zbiorowego wizerunku dzisiejszych Polaków – słuchowisko wg tekstu Cezarego Harasimowicza w reżyserii Janusza Kukuły.

Grupa śpiewacza Solowejko

Pozostaniemy jeszcze przez chwilę w kręgu współczesnych aranżacji muzycznych w kraju, i po wycieczce do Warszawy udamy się na koncert do Lublina. „Kocham, Lublin, Szanuję” tu:  to muzyczno-filmowa impresja na temat Lublina, rodzinnego miasta kompozytora i instrumentalisty Bartka Wąsika. Zwróćcie uwagę na sposób łączenia w filmie dźwięku i obrazu oraz sposób realizacji tej ciekawej w swej formie prezentacji artystycznego wyrazu mieszkańca Lublina.

Drogie Elfy!
Kończymy nasze wspólne zajęcia, za 2 dni wakacje.
Pamiętajcie, aby spędzić je bezpiecznie i zdrowo.
Przebywajcie dużo na świeżym powietrzu, chrońcie głowy i skórę przed nadmiernym nasłonecznieniem, pływajcie i kąpcie się tylko w miejscach dozwolonych, w lasach uważajcie na kleszcze, nie zapominajcie o myciu rąk i maseczkach (w miejscach, w których jest to wskazane).
Odpoczywajcie, bawcie się i wracajcie cali i zdrowi po wakacjach. Dzisiaj dla Was wakacyjne przestrogi w kolorowance.
Pozdrawiam Was bardzo serdecznie i  życzę udanych wakacji!!!
Agnieszka Pyzik

źródło

 

Drogie Elfy, dziś proponuję  Wam  kilka zagadek.

Oto: "Wielka Księga Zagadek"

1. Na patyku zębów rządek, znają je na pewno dzieci. Służą do równania grządek i do wysprzątania śmieci.

2. Otwierasz drzwi jak do mieszkania, lecz mieszkają w niej ubrania.

3. Ma cyferki i wskazówki, i mechanizm ma malutki, aż trudno uwierzyć, że potrafi czas mierzyć.

4. Rzecz się zaczęła od pracy autora, następnie przyszła na drukarza pora.

Introligator spełnił swe zadanie nam pozostało tylko jej czytanie.

5. Gdzie jest woda tak czysta i chłodna? Wiadro po nią się spuszcza aż do dna.

6. Słodki, w smaku miły, pszczoły go zrobiły.

7. Stoję na podłodze, albo na dywanie. Możesz na mnie usiąść, gdy zmęczy Cię stanie.

8. Po materiale ślizga się wspaniale, kiedy się zepsuje, nic nie uprasuje.

9. Choć ma dwoje uszu, to nie słyszy wcale, mama w nim obiadki gotuje wspaniałe.

10.Czarne ptaszysko na czubku drzewa, ale one nie umie śpiewać, nie kruk, nie

wrona, zwie się inaczej, zazwyczaj zimowo, ponuro kracze.

11. Mała do herbaty, duża do rosołu. Spotykasz się z nią, gdy siadasz do stołu.

12.Chociaż nie jest samolotem, zawsze mamy go z pilotem. Gdy guziki naciskamy, przełączają się programy.

13.Mocne płótno w ramach, rozłożę je sama. Na nim się położę w ogródku, nad morzem.

14.Bywają stojące bywają wiszące, o zmroku w mieszkaniu zastępują słońce.

15.Nalej do mnie wody, a szybko ją ugotujesz. Dzięki mnie herbatkę szybko przygotujesz.

16.Oszklone ma ramki. Wiszą w nim firanki.

17.Słuchają go dzieci, słuchają dorośli, płynie z niego muzyka i płynąwiadomości.

18.Miękkie i wygodne, z kołderką i kocem sprawi, że pogodne będą wszystkie noce.

Powodzenia,
pozdrawiam serdecznie,
Pani Renata

Źródło

OGNISKO PRACY POZASZKOLNEJ NR 4 W ZABRZU „Centrum Edukacji Twórczej” (OPP4 „CET”) powołane w wrześniu 1968 r. w Zaborzu, od 1998 r. działa na Porembie, jest samorządową placówką wychowania pozaszkolnego.